| Gorąca Linia |
|
|
 |
Szkoła Podstawowa |
|
Przed 1930 dzieci w wieku szkolnym z Łysej Góry uczęszczały do szkół w
Starym lub Nowym Żmigrodzie. Starania o utworzenie szkoły podstawowej czynił
jeden z mieszkańców wsi, Jakub Książkiewicz. Wynajął on też część swojego
domu dla potrzeb prowadzenia lekcji, na które zapisanych było
siedemdziesięcioro ośmioro dzieci w różnym wieku. Jedynym nauczycielem był
Ignacy Jaromek, który jednocześnie został pierwszym dyrektorem nowej
placówki. W 1931 w celu zgromadzenia funduszy zawiązano Komitet Budowy
Szkoły, któremu przewodzili ksiądz Julian Bejgert, proboszcz parafii, oraz
wspomniany wcześniej Jan Książkiewicz. W roku szkolnym 1934/1935 do
trzyklasowej szkoły uczęszczało już 127 uczniów i wynajęty do prowadzenia 3-
salowy lokal już nie wystarczał. Komitet wykupił zatem działkę pod budowę
nowego budynku i rozpoczął prace. Dyrektorką szkoły była w tym czasie
nieznana z imienia kobieta o nazwisku Matysiak, natomiast kadra
pedagogiczna liczyła trzech nauczycieli. Aby zredukować koszty, mieszkańcy wsi
sami założyli cegielnię i uczestniczyli w budowie, która rozpoczęła się w 1936,
by zakończyć się w 1938. Nowy budynek miał dwie sale lekcyjne, duży korytarz
oraz przedsionek. Znalazło się w nim także trzypokojowe mieszkanie z
kuchnią, które zajął Władysław Leś z żoną, oboje nauczyciele. Mimo wybuchu
drugiej wojny światowej nauka w szkole była kontynuowana - w roku szkolnym
1939/1940 rozpoczęło ją 135 uczniów. Jawne nauczanie miało przebieg zgodny
z zaleceniami władz okupacyjnych, jednak Lesiowie prowadzili także akcję
tajnego nauczania we współpracy z Władysławem Kasprzykiem, dyrektorem
Szkoły Podstawowej w Nowym Żmigrodzie i jednocześnie przewodniczącym
tajnej Gminnej Komisji Oświaty i Kultury, oraz również prowadzącym tajne
nauczanie Feliksem Drozdowiczem z Nowego Żmigrodu. Ponadto uczestniczyli
oni w konspiracji, współpracując z mieszczącą się w Nowym Żmigrodzie placówką
AK "Zimorodek". Nauczanie trwało do 1944, kiedy nastąpiło wysiedlenie
mieszkańców i spalenie wioski. Szkoła w Łysej Górze ucierpiała do tego
stopnia, że po ustaniu działań wojennych żaden nauczyciel nie chciał podjąć się
w niej nauczania.
W 1945 jej dyrektorką została Felicja Jach, która podjęła się wysiłku odbudowy
szkoły i zorganizowania nauczania. Na stanowisku zmienił ją w roku szkolnym
1950/1951 Jan Foryś, który jednak wkrótce ze względu na stan zdrowia został
przeniesiony, natomiast jego miejsce zajął Tadeusz Kopera, który piastował
stanowisko do 1959. Zawiązał się wtedy Komitet Rozbudowy Szkoły w
odpowiedzi na hasło Władysława Gomułki "Tysiąc szkół na Tysiąclecie Państwa
Polskiego" pomimo sprzeciwu części społeczności, chcącej wybudowania domu
ludowego. Rozbudowę, w którą znów zaangażowali się mieszkańcy wsi,
nadzorował nowy dyrektor, Wojciech Furman. W 1968 została oddana nowa
część budynku. Szkoła miała siedem sal lekcyjnych oraz pracownię techniczną,
była też dobrze wyposażona w pomoce naukowe i bibliotekę. Dyrektorem
został wtedy Jan Węgrzyn, który po trzech latach został zastąpiony przez
Józefa Kostrząba. Kolejnymi dyrektorami byli: Janina Książkiewicz, Barbara
Zając, Edward Niepokój, Antoni Zając, natomiast obecnie dyrektorką jest Alicja
Wiśniewska.
Opracowanie Alicja Wiśniewska
|
|
| Reklama |
|
| Region Żmigrodzki |
NOWY NR. Sierpień 2010!
Tutaj przeczytasz najnowszy numer: Region Żmigrodzki 8/2010 Sierpień!
|
| Reklama |
|
| Kamerka |
Aktualny widok z kamerki:
(kliknij aby powiększyć)
|
|
